Rozdział.6

                                                Czytasz = komentujesz!

"To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia"

Gdy Vic zbierała się, aby wejść do salonu, jeden z chłopaków udał się do toalety.

-Hej.-Powiedziała nieśmiało powoli wchodząc w głąb niebieskiego pomieszczenia.

-O hej! To ty masz mój telefon ? - Spytał zaciekawiony mężczyzna w średnio-długich włosach.

Vicky, była tak zajęta potrzebą zobaczenia drugiego mężczyzny, że nie zwracała uwagi na to, czy ktoś jeszcze do niej coś mówi. Jej oczy krążyły po najbliższej okolicy w ich mieszkaniu. Skanowała każde pomieszczenie znajdujące się w pobliżu salonu. Emeli podeszła do Vic i szepnęła jej do ucha:

- Jest w toalecie, i zaraz przyjdzie. Jest mega seksowny... A Andy prosi Cię, żebyś oddała mu jego telefon-

Vicky tak się zerwała, że o mało nie rzuciła Andy'iemu telefonem w twarz.

-Nie.. To znaczy tak. To ja go mam. Proszę.- Wyciągnęła powoli rękę. Chwycił telefon w ręke i od razy odblokował ekran i coś szperał w telefonie.

-Andy jestem.- Powiedział spoglądając zza telefonu.

-Vicky.- Odpowiedziała szerokim uśmiechem.

-Długo tu mieszkasz? - Spytał zaciekawiony chcąc, przeciągnąć rozmowę.

-W sumie to od wczoraj.   wczoraj przyjechałam, poszłam na spacer,  wpadłam na Ciebie, a dzisiaj tu jesteś. Tyle się tu dzieje, już nie mogę się doczekać. - rzekła z przekonaniem w głosie

Andy lekko się uśmiechnął pod nosem.

-A na ile zostajesz? - Spytał

-Na tyle ile się będzie dać. Najpierw chcę znaleźć pracę, żeby móc dopłacać się do czynszu Emeli i Trevorowi, a potem znajdę coś swojego.- Powiedziała i poczuła jak Emeli ją ciepło przytula.

-Aha.! A skąd się znacie ? - Zadał kolejne pytanie

-To wydaje się zabawne, ale kiedy byłam jeszcze w Richmond, tak z pół roku temu szperałam po internecie w poszukiwaniu właśnie takiego domu. W którym jest pokój do wynajęcia. I zalazłam domek Emeli. Blisko centrum, lecz na nogach tak nie bardzo, ale zawsze spacer, dobrze zrobi. W opisie były podane wszystkie dane. Facebook, Twitter, Skype . Więc postanowiłam napisać. I po kilku godzinach odpisała i tak zaczęła się nasza znajomość.- Powiedziała i wzięła jeden duży wdech powietrza.

-Hmm. interesujące.- Powiedział głos stojący za nią.-Hej jestem Liam.- Dodał po chwili.

Vic obróciła się i za sobą ujrzała najprzystojniejszego mężczyznę jakiego kiedykolwiek widziała. Wymienili się spojrzeniami i szybko speszeni odwrócili głowę.

-Jestem Key. To znaczyVicky.- Wydusiła z siebie chwili.

-Tak słyszałem. I słyszałem tez jak poznałaś Emeli. I w ogóle wszystko słyszałem.- Rzucił Liam- Ładnie wyglądasz. Tak po mojemu.- Uśmiechnął się.

-Dz.. Dziękuję.- Zarumieniła się 

-To co masz już telefon ? To wbijamy do Zayna, bo mam sprawę i jedziemy dalej.- Liam spojrzał w stronę Andy'iego.

-Hej Em. Dasz mi swój numer?- Zapytał Andy podnosząc się z kanapy.

-Troszkę to dziwne, ale okej. Pod warunkiem, że ty dasz mi swój. - Powiedziała i się uśmiechnęła.

-Dobra.- Uśmiechnął się i spojrzał w stronę Vic.

Vicky przechodziła z nogi na nogę. Oboje stali w korytarzu czekając aż Andy zapisze sobie numer.

- To skoro oni biorą namiary, to może my też się wymienimy ?-

-No dobrze.- Wyszeptała i lekko uniosła kącik ust...

-Zauważyłem.- Powiedział i uśmiechnął się do niej.

Liam podał telefon Vicky. Ta dotykała kolejno cyfry na ekranie. Pojawił się cały numer. Podała telefon Liamowi i uśmiechnęła się. Andy dołączył do chłopaka i wyszli z domu. Udali się do ciemnego samochodu i ruszyli w drogę. Dorota z przerażeniem zamknęła drzwi za zamek i klucz oparła się o białe skrzydło zewnętrzne i opadła na ziemię. Cała szczęśliwa szybko wstała i udała się do kuchni po sok.

-Liam jest nieziemski.- Powiedziała podnosząc szklankę do ust.

-A widziałaś Andy’iego? Ciacho.- Powiedziała Emeli wchodząc do swojej sypialni.

__________